"My lady story is one of annihilation. My lady story is one of breast amputation.", zingt Antony in My Lady Story. U heeft wellicht al meteen begrepen dat we hier niet met een alledaags plaatje te maken hebben. Een nummer verder klinkt het "One day I’ll grow up, I’ll be a beautiful girl. But for today I am a child, for today I am a boy." Kortom, Antony is er volgens mij nog niet helemaal uit tot welk geslacht hij/zij zich nu mag rekenen en doet dat voor ons in 10 nummers uit de doeken.
Het stemgeluid van deze man-vrouw is vrij uniek en doet mij denken aan een kruising van Nina Simone, Morrissey en Jeff Buckley. De muzikale begeleiding is spaarzaam en steunt vooral op de piano, wat het jazzy karakter nog versterkt. De sfeer doet me bijwijlen terug denken aan het mooie Blue moods of Spain, ook niet echt een plaat waar je vrolijk van werd. Soms gaat het ook wat de meer theatrale toer op, maar dat stoort mij niet op deze plaat.
Steun is er van Rufus Wainwright, Lou Reed en, het zal toch niet waar zijn, Boy George (het duet You are my sister). Nooit gedacht dat ik die nog zou tegenkomen in mijn collectie... Maar laat dit u vooral niet afschrikken en luister met een onbevoordeeld oor eens naar het bloedmooie Man is the Baby of de pastorale afsluiter Bird girl.
I'm a bird now is niet meteen een plaat die je 's avonds opzet wanneer je gasten op bezoek hebt en je een jazzy sfeertje wil creëren. Daarvoor is deze plaat iets te confronterend, maar een headphone session met deze plaat is een uurtje wel besteed.