De kans zit er dik in dat u nog nooit van From Monument to Masses heeft gehoord (tenzij u de FOTM3 gelezen heeft). En dat is verdomd spijtig voor u. Ik kan deze postrockband uit San Francisco immers alleen maar aanraden bij de fans van Mogwai, Explosions in the Sky, GSYBE,... Ze hebben echter genoeg eigenheid om de bekendheid van voorgenoemde bands te evenaren. Met hun uitstekende neus voor het gebruik van rake samples en hun idealen die ze verwerken in de muziek kunnen ze zeker ook de fans van pakweg DJ Shadow en Rage Against The Machine aanspreken.
In 2003 releasten ze The Impossible Leap in 100 simple steps (een dijk van een plaat!) en deze nieuwe bevat remixes van de nummers op die CD en 2 nieuwe songs. Op The impossible leap..., hun 2de full length, spreidden Francis Choung (drums), Sergio Robledo-Maderazo (bas) en Mathew Solberg (gitaar) hun instrumentale virtuositeit ten toon in hoekige mathrockstructuren, gitaarscapes en ritmewisselingen. Dit alles lardeerden ze met enkele raak gekozen samples van bv. Noam Chomsky. Je kan geen Engelse grammatica gestudeerd hebben zonder ooit van deze man gehoord te hebben. Naast een eminent taalkundige is hij ook een gerenomeerd maatschappijcriticus en het is dus niet toevallig dat de muzikale revolutionairen van FMTM zijn boodschap gebruikten om die van hen meer kracht bij te zetten.
Van die samples hoor je helaas niet zoveel meer op deze plaat met voornamelijk electronische remixen. Met z'n 15 nummers duurt deze plaat ook te lang om heel de tijd te blijven boeien. Zo komen een aantal songs in meerdere mixen voorbij en daar had men beter voor de beste versie gekozen. Gelukkig staan er naast het goeie nieuwe materiaal ook een aantal uitstekende bewerkingen. Zo doet Loquat iets heel eigen met Comrades & Friends, is de ruisende Amundsenremix van The Quiet Before mijn ding, mag de Last defender of the one true waveform remix van To Z (Repeat) er best zijn, en is de Jason Clark remix van Sharpshooter is een schot in de roos. De Subtitle-mix (met rapvocalen) is dan weer minder geslaagd. Voor de rest van de nummers is enige voorkennis toch wel vereist om ze naar waarde te kunnen schatten.
U moet deze plaat dus eigenlijk bekijken als een uitbreiding op de vorige. Voor u mij nu gaat verdenken van marketingtrucs, ik probeer u geen twee platen te verpatsen, maar het zou zeker geen slecht idee zijn. Pas als je de originelen kent kan je deze plaat echt appreciëren. Als je naar hun myspace pagina gaat krijg je op de achtergrond Deafening te horen, één van de twee nieuwe nummers op de plaat. Deze song geeft een goed idee van de sound van dit drietal. Zoals steeds geldt het adagio: "If you like it, buy it!"