Ja, er worden nog fijne popplaten gemaakt. Twin Cinema van The New Pornographers is er zo één. In de fijne traditie van Davies en McCartney slagen A.C Newman en Dan Bejar erin hun beste en meest consistente werkstuk tot nu toe af te leveren.
A.C. Newman solo vond ik al bij al toch wat magertjes uitvallen vorig jaar, zeker als je nu het popjuweeltje genaamd Twin Cinema in je Ipod stopt. De muziek van de New Pornographers is best wel intelligent en heus niet zo vrijblijvend als je van pop zou kunnen verwachten, maar net zoals elke goeie popsong slagen ze erin om het verdomd gemakkelijk te doen lijken.
Voor je het weet ben je 14 songs ver en heb je je nog geen seconde verveeld. Integendeel, bij elke luisterbeurt ontdek je wel een leuk nieuw detail en blijf je blijgezind stralen van geluk. Zit je luidop de de lala's en de heyla's mee te zingen, of zit je te wachten op die originele break of powerchord.
Na A certain Trigger van Maxïmo Park is dit de tweede popplaat dit jaar die klatert zoals de puurste waterval en die je adrenalinegehalte op natuurgezonde wijze de hoogte injaagt. Het leven kan toch mooi zijn.