Je zou kunnen verwachten dat het haast onmogelijk is om als Canadese alternatieve band niet direct in de warme schoot van de alternative muziekliefhebber te worden opgenomen. Nochtans is er voor elke band die het wel maakt ook één die aan de "mediagekte" onstnapt. Denken we maar aan de grandioze Grails, of de Fugaziaanse furie van North Of America. Maar het zijn niet alleen de bands die uw aandacht verdienen, ook de platenlabels zijn al een tijdje goed bezig in de "51ste staat". Denken we maar aan Constellation, of Kranky. Maar ook bv. het excellente 54.40 or fight. Dit drietal uit Portland, Oregon begon zijn carrière bij de Canuks maar verkaste onlangs naar het grotere Polyvinyl Records, een indietopper.
De overstap naar de hogere divisie laat zich vooral horen in de productie. Het klinkt allemaal een stuk professioneler en het is ook de eerste plaat van het drietal (ik heb ze lang niet allemaal!) waarbij de stem van Joe Haege me zo aangenaam verrast. Ik kom niet verder dan een kruising tussen Guy Piccioto en Robert Pollard, maar kom, het geeft u een idee.
Muzikaal zit 31Knots in het prog-kamp van de post-rock. Denk aan een kruising van Yes (wacht, niet gillend weglopen) en Modest Mouse (ha, daar bent u terug). Vaak technisch heel knap met de nodige venijnige uithalen hier en daar. Maar ook met voldoende variatie en flair voor experimenteren. Fans van bv. Karate, 90 Day Men of Fugazi zouden hierin weleens hun gading kunnen vinden. Enige minpunt hierbij is dat de band daardoor af en toe wel eens de song uit het zicht durft te verliezen, maar het is op zich toch wel straf dat Joe Haege (Guitaar, stem, piano, ...), Jay Pellicci (Drums) en Jay Winebrenner (Bas) erin slagen om toch nog wat pop in hun complexe mix weten te gooien.
Openingstrack City of Dust zet de plaat uitstekend in met z'n distorted sounds, goeie vocalen en leuke synths. Hearsay is meer rechttoe rechtaan post-rock maar alweer de uitstekende vocalen en de baspartij tillen het nummer boven de middelmaat uit. Intuition Imperfected is een ander staalkaartje van hun kunnen. In Chain Reaction wordt niet alleen het technische vormpeil geëtaleerd, het gaat ook gepaard met een uitstekende song. Ik kan de sfeer in veel liedjes op deze plaat niet beter omschrijven dan met, om actueel te blijven, "het Lost-gevoel". Het ziet er op het eerste zicht allemaal vrij normaal uit, maar er broeit een unheimliche spanning en er sluipt een onvatbare dreiging rond in de schaduw.
Wie houdt van een avontuurlijke portie post-rock komt met Talk Like bLood zeker aan z'n trekken. Het is alvast een goeie plaat om binnen te stappen in de wereld van 31 Knots. Het is er één met vele scherpe hoekjes en kantjes, virtuositeit en sfeer. En voor ik het vergeet: 31 knopen = 15.9477778 m/s.