Kristin Hersh verdient mijn eeuwig respect als frontvrouw van wijlen The Throwing Muses waarmee ze enkele onvergetelijke platen in elkaar bokste. Samen met The Pixies, Buffalo Tom, Come et cum suis is ze voor mij onlosmakelijk verbonden met "de Boston-sound" (de stad, niet de groep). De Muses waren financieel echter niet leefbaar (toegegeven, de composities waren op den duur ook niet goed genoeg meer) en Hersh ging de solo/akoestische tour op. Met in het begin zelfs enig succes, denken we maar aan het "duet" met Michael Stipe dat een bescheiden hitje werd. Sinds vorig jaar doet ze het weer in groepsverband. En de gitaren mogen opnieuw onder stroom staan, met de volumeknop fel open.
Op zoek naar nieuwe trommelvliezen (zoals ze het zelf zeggen) bieden ze nu GRATIS een EP-tje aan met daarop vijf nummers, te downloaden in ofwel mp3 of flac formaat. Een initiatief dat alleen maar aangemoedigd kan worden. Aangezien ze met 50 Foot Wave een punkier, en helaas ook platter, geluid laat horen zou dit als marketingtruc misschien deze keer eens niet in dovemansoren kunnen vallen.
Op de 2 laatste nummers, Animal en The Fuchsia Wall, komt de sound van wijlen Muses nog het meest naar voren en dat zijn dan ook meteen de beste nummers. Het was een hoekige, grillige sound waarin naast het heerlijke schizofrene kantje van Hirsh ook een hoofdrol was weggelegd voor het tegelijk maniakale en ruimtelijke drumwerk van Dave Narizco. En die combinatie was soms pure magie. Ook al heeft Narizco de nieuwe drummer (Rob Ahlers, nvdr) helpen uitkiezen, ik blijf hem toch missen. Naar verluidt wou Narizco ook per sé een drummer kiezen die qua stijl het tegenovergestelde van hem was.
Rob Ahlers komt uit de punk/hardcore stal van SST, en ook het groepsgeluid van 50 Foot Wave gaat de luide punkkant op. Wie de Muses echter kende en apprecieerde hoort nu wel de gelijkenissen, maar ook vooral dat het vroeger toch beklijvender was. Desondanks een leuk tussendoortje en een gegeven paard kijkt men toch niet in de bek, niet?