Amper een jaar nadat Sufjan Stevens het alom bejubelde Illinoise op de wereld losliet staat hij hier alweer te pronken met een CD barstensvol muziek over dezelfde staat. De ondertitel van The Avalanche is dan ook niet toevallig: Outtakes and extras from the Illinois album. Oorspronkelijk was het zelfs de bedoeling dat Illinois een dubbelaar zou worden. Men was echter in staat hem te overtuigen het idee van de dubbelCD op te bergen en zich te focussen op het (beste van) het materiaal dat hij al had. Blijkbaar (en gelukkig voor ons) is de man hardleers en hij trok later terug de studio in om zijn onafgewerkte ideeën verder af te werken. Het resultaat van 's mans noeste arbeid horen we hier.
En dan belanden we meteen bij de hamvraag: heeft de wereld nood aan 4 verschillende versies van Chicago (de song, niet de groep)(God beware ons)?! In een wereld van oorlogszuchtige wereldleiders, kinderverkrachters, gedopeerde wielrenners en, bovenal, na het beluisteren van The Avalanche is het antwoord daarop een volmondig en hartstochtelijk "Ja!". Het is en blijft een beresterke song die ook moeiteloos overeind blijft in de Spoon- (Multiple pesronality disorder version), de Coldplay- (adult contemporary easy listening) of de Red House Painters- (acoustic version) versie.
Daarnaast telt The Avalanche nog zo'n 15-tal andere nummers waarvan sommige zonder blikken of blozen op de Chicago-plaat hadden mogen en kunnen staan. Toch wel een straffe gast, die Sufjan, als je dit soort pareltjes als leftovers kan serveren. Sommige bands halen dit niveau immers nog niet op een "normale" release.
Uiteraard staan er op dit soort platen ook een paar nummers op waarvan je duidelijk hoort waarom ze de A-plaat niet hebben gehaald. Zo is de titel van The Vivian Girls Are Visited In the Night by Saint Dargarius and his Squadron of Benevolent Butterflies interessanter dan de muziek. Maar naast dat soort spielerei staan er ook tal van lekkere happen op, zoals Pittsfield. Hierin horen we Sufjan op zijn breekbaarst. Ook al duurt de song misschien net iets te lang, ik word er telkens toch weer stil van.
Met 6 platen sinds 2000, 2 blinkende schijfjes propensvol muziek over Illinois in 1 jaar en een steeds groter wordende schare fans, is de heer Stevens goed op weg om zijn plaatsje in de muziekgeschiedenis te verdienen. Nu maar hopen dat hij weggeraakt uit Illinois en een nieuw project kan aanvatten. Want dat is misschien het enige minpuntje aan de man: "in der Berschränking zeigt zich der Meister" en als hij ook leert om alleen zijn beste ideeën te behouden gaan we ongetwijfeld nog wat meemaken.