Als er één groep is die garant zou kunnen staan voor het muzikale referentiekader van deze site, dan zou het Sonic Youth kunnen zijn. Het doet dan ook plezier te horen dat ze nog steeds in optima forma zijn. Op hun 21ste (astemblieft!) album doet Sonic Youth zijn naam immers alle eer aan. Ook al is het predikaat "young" al lang niet meer van toepassing op hun leeftijd, Rather Ripped bewijst dat er op hun muzikale kunnen nog lang geen sleet staat. Wel integendeel, deze plaat is poppy en to the point, en tegelijkertijd ontegensprekelijk Sonic Youth.
Jim O'Rourke is er niet meer bij op deze plaat en het is John Agnello die mee achter de knoppen mag schuiven. En wij zijn fan van Agnello. Uit zijn vroeger werk citeren we oa. Come, Cell, Chavez en Steve Wynn. Het heet dan ook geen verrassing dat Sonic Youth op Rather Ripped vrij direct en relaxt uit de boxen knalt. Het eerste merken we vooral aan het feit dat de nadruk hier op songs ligt (een beetje nieuw voor hen) en het gitaarwerk mooi vooraan in de mix zit. Het laatsgenoemde komt terug in allerlei details, zoals bv. de krolse zang van Kim Gordon in James Run Free.
Toegegeven, vooruitstrevend of experimenteel kan je deze plaat bezwaarlijk noemen. Nochtans is het net dat waarmee Sonic Youth groot is geworden. Deze CD is eerder een oefening in nostalgie (de Velvets zijn nooit ver af), maar de manier waarop houdt het toch weer interessant. Het hoeft ons eigenlijk ook niet verbazen. Na de release van Washing Machine (één van mijn favorieten) verklaarde Thurston Moore immers dat de hele muziekwereld in rondjes draait, en dus ook zij.
Persoonlijke favorieten zijn de uitstekende single Incinerate (waarin Sonic Youth klinkt als een andere Amerikaanse indieband die zich laat inspireren door Sonic Youth)(en uiteraard zijn zij de beste imitators van zichzelf); Sleepin Around (die noisy stukken afgewisseld met de lekker laidback licks); het subtiele, door Lee Renaldo gezongen Rats; het veelgelaagde Turquise Boy; en het prijsbeest op deze CD: Pink Stream.
Laatsgenoemde kan immers perfect fungeren als de ultieme samenvatting van deze plaat, en dus ook deze recensie. Het laat immers een gebalde en gefocuste groep horen die zo te horen nog veel jaren in zijn sonisch jonge lijf heeft. We kijken er al naar uit!