In onze zoektocht naar muzikale lekkernijen hebben wij allemaal teveel de neiging om Het Kanaal of de oceaan over te steken, terwijl ook bij onze zuiderburen heel wat delicatessen worden bekokstoofd. Télépopmusik bijvoorbeeld, het Franse elektropoptrio dat evenveel aandacht verdient als bekendere landgenoten zoals Air, Laurent Garnier of St.Germain. Met hun tweede album Angel Milk leveren ze opnieuw een perfecte amuse-gueule af.
De kern van Télépopmusik bestaat uit Fabrice Dumont, Stephan Haeri en Christophe Hétier. Samen met andere groepen van de Franse elektroscène zag het trio eind de jaren '90 het levenslicht. Hun debuutplaat – Genetic World – kon bij de critici in 2002 op heel wat bijval rekenen.
Op Angel Milk gaan de drie opnieuw in zee met de Schotse diva met de zoetgevooisde stem Angela McClusky. Zij zingt zowat de helft van de plaat vol en wordt voor de andere songs afgelost door rapster Mau en Deborah Anderson, een beetje bekend van haar exploten bij DJ Shadow.
Resultaat is een dromerig geheel van hiphop, triphop, elektropop, dance, ambient, nu-jazz, een vleugje rock en nog veel meer. Elk nummer doet ons wel aan een andere groep of auteur denken (Portishead, Massive Attack, Air, Phoenix, Everything but the Girl, Faithless), maar dat neemt merkwaardig genoeg niet weg dat Télépopmusik vooral een eigen universum creëert waarin het gezellig toeven is. En het Bulgaars Symfonisch Orkest – dat ook al op Genetic World present was - overgiet het geheel met een klassiek sausje.
De plaat staat bol van tijdloze, poppy riedeltjes die zich lieflijk in je oor nestelen, zoals de opener Don't look back , een dromerig deuntje vol feeërieke elektro- en dub-effecten. Of het meer dan genietbare Stop running away , een moderne Sirenenzang begeleid door bliepjes en soundscapes. Into everything vormt de perfecte symbiose tussen modern en klassiek, in de vorm van een duet tussen een klassiek orkest en geluidscomputers. Love's almighty lijkt dan weer zo weggelopen uit een Hollywoodfilm uit de jaren '30. McClusky kruipt hier in de rol van Billie Holiday die de weg gewezen wordt door een big band. Absoluut hoogtepunt is echter Hollywood on my toothpaste , een bedwelmend, veelgelaagd nummer dat je van begin tot eind in de ban houdt.
Het is dus smullen geblazen op deze Angel Milk. Af en toe kom je een wat minder geslaagd hapje tegen, maar het overgrote deel vormt stuff voor fijnproevers. Smakelijk.
