Voor 2006 waren er twee full length debuten waar ik reikhalzend naar uitkeek. Namelijk dat van Tapes 'n' Tapes uit Minneapolis en Voxtrot uit Austin, TX. Tapes 'n Tapes is het eerste klaar en presenteert ons op The Loon een ferm staaltje van zijn kunnen.
Op hun Myspace-pagina etaleren de heren zich als het bastaardkind van Stephen Malkmus en Frank Black. Een muzikale natte droom voor indieheadz zoals u en ik, dus. En het dient gezegd, het viertal steekt z'n invloeden inderdaad niet onder stoelen of banken. Al dient gezegd dat ik meer gelijkenissen hoor met 2 andere bands (zeg maar hypes) die ons onlangs bereikten van aan de andere kant van de Atlantische. Met name Clap Your Hands Say Yeah en Arcade Fire. Tapes 'n tapes klinkt min of meer als een kruising tussen die 2 bands.
Het is de duidelijke visie van The Arcade Fire gekoppeld aan de meer indiesounds van CYHSY. Als bij toeval ligt de kwaliteit ook tussen die 2 bands in. Net zoals Funeral is The Loon heel consequent en samenhangend, ondanks de variëteit in stijlen. In tegenstelling tot CYHSY klinkt hier wel meer lef, inspiratie en bezieling.
De eerste track, Just Drums, illustreert uitstekend mijn punt. The Iliad krijgt een uitstekend orgeltje mee. De lijzige manier waarop Josh Grier "Show me" zingt is ook typerend voor wat TnT probeert te doen. De intro van Insistor kan een alternatieve evenknie zijn voor Chris Isaak's Blue Motel. Crazy Eights op zijn beurt klinkt als een kruising van The Fall en The Pixies.
In Houston is een balladachtige track en ook Manitoba gooit het over een rustiger, gevoeliger boeg. Cowbell is voor mij het beste nummer op de plaat. Gedreven ritme, uitstekend refrein, handgeklap (hier ga ik weer), subtiele accenten en een intrigerende tekst ("I've been a better lover with your mother").
In 10 Gallon Ascots probeert men de blues, country en post-rock met elkaar te verzoenen en het lijkt hen nog te lukken ook. Omaha had op een plaat van The Sea & Cake kunnen staan en in Buckle coveren ze zichzelf (zwakste nummer op de plaat). Afsluiter Jakov's Suite klinkt lekker rommelig en indie.
TnT maakt met The Loon duidelijk dat het debuut van CYHSY inderdaad een wat over het paard getilde plaat was en dat het mits wat originaliteit en overtuiging allemaal stukken beter kon. Wie een lichtvoetiger Arcade Fire zoekt hoeft niet verder te zoeken.