Wie US3 zegt, denkt meteen aan het nummer Cantaloop, de bewerking van Herbie Hancocks Cantaloupe Island . Het werd voor de Londense producer Geoff Wilkinson in 1994 een megahit en de groep werd geroemd om de baanbrekende mix van hiphop en jazz.
Na de debuutplaat Hand on the torch verdwenen de samplegoochelaars wat uit beeld, maar ondertussen zijn ze al toe aan hun vijfde plaat toe. Het zeer geslaagde Schizophonic moet hen terug op de kaart zetten, om het op zijn Geert Bourgeois' te zeggen.
Deze keer nam Wilkinson twee rappers onder de arm, de New Yorkers Akil Dasan en Gaston. Hun bijdrage maakt de crossovercoctail nog smakelijker en pittiger. De hiphop, rap en jazz klinkt frivoler, stijlvoller en grappiger dan de doorsnee pogingen van hun collega's.
Opener That's how we do it zit als een bijsluiter bij de plaat. In de song leggen Dasan en Gaston uit hoe rap in elkaar zit en geven ze de critici lik op stuk. “Rhythm and poetry, that's what a rap is/ It takes musicality, focus and practice/ The rhythm is rapid like the notes of a jazz lick/ Or if it's a triplet it slows down like traffic/ You might point out that it lacks a melody/ But rap can be melodic like Ella or Della Reese”, zingen de twee als ware stemacrobaten.
In Kick this wanen we ons in Rio. De sambaballen worden uit de kast gehaald en jazzy blazers maken een bossa nova-dansje. Lekkere latin grooves zijn dan weer terug te vinden in de afsluiter Round the globe. Tussendoor hoorden we vooral lekker bekkende en shakende deuntjes met twee taalvirtuozen in de hoofdrol. Hun teksten gaan over liefde, relaties en seks en zijn een streling voor het taalminnend oor. Was it love? vertelt luchtig hoe een crush kan eindigen in een crash. Bittere ernst domineert dan weer Don't even ask, een verbluffend, naar de keel grijpend verhaal over hoe menselijke onverschilligheid en individualisme tot drama's kan leiden. In de rapsong pur sang Huff & Puff komt politiek om de hoek kijken en sluit US3 zich aan bij de ondertussen indrukwekkende groep artiesten die zich tegen George W. Bush keert. “You say it's under control, I'm not yet convinced/ Ever since 9/11 you've been trying to get em/ Soldiers dying left and right trying to find your weapons/ Here's my suggestion, fight your own battles”.
Uiterst sfeervol zijn What's goin' on in the world today en de single Girls u like, waarin Dasan en Gaston niet gehinderd door enige politieke correctheid of vrouwvriendelijkheid keuvelen over hun vleselijke voorkeur. “So what kinda girls you like?/ I like pretty woman that'll treat me right/I don't really care if they're naughty or nice/ Any girl that'll like me that's my type/ So what kinda girls you like?/ The silent type not too uptight/ Nah, she could be rude, she could be polite/ As long as she's taking me home tonight, klinkt het in het refrein. Zwarte humor of not done? Geef mij maar het eerste.
n zo staan er nog een aantal muzikale en woordelijke pareltjes op Shizophonic, een plaat waarop je ook na een hele reeks luisterbeurten nog altijd weer nieuwe dingen ontdekt. Ga vooral zelf op ontdekkingstocht en laat je als rapleek vooral niet afschrikken. Dit is brood en spelen, een album dat – zoals de titel laat uitschijnen – verschillende geluiden laat horen. Wat mij betreft alvast een outsider voor de eindejaarslijstjes.